epik rzymski
Corioli miasto Wcisków w Lacjum, zwyciężone (w r. 493 p.n.e.) przez Gajusa Marcjusza, który otrzymał stąd przydomek Coriolanus (zob. Koriolan).
Corippus (Flavius Cresconius C.) z Afryki, epik rzymski z VI w. n.e. Wzorując się na Wer-giliuszu i Klaudianie, napisał dwa poematy:
De laudibus lustini August! libri IV, panegiryk na cześć cesarza Justyna Młodszego (565 – 578), oraz Johamndos swe de bellis Lybicis libri VIII, poświęcony wojnie, którą prowadził Johannes, prokonsul w Afryce w r. 550, przeciw Wandalom i Maurom.
corollarium łac. wieniec ofiarowywany w Rzymie artystom i fletnistom, jeżeli ich produkcje podobały się organizatorom widowiska. Najpierw ofiarowywano żywe kwiaty, później sztuczne wieńce robione z barwionego rogu lub z cienko posrebrzanej czy pozłacanej blachy brązowej. Z czasem c. oznacza wszelkie nagrody dołączane do umówionej zapłaty, np. szaty, biżuterię, pieniądze.